Geboekt in Haren

Aan  Piet Mondriaan (1872-1944) is tot nu toe heel veel aandacht besteed door middel van aan hem gewijde tentoonstellingen, boeken en dans- en toneelopvoeringen. Daarnaast is zijn werk ook uitvoerig commercieel gebruikt, op mokken en horloges, op gymschoenen en bekertjes en zelfs op jurken van Yves Saint Laurent. Alleen is er, voor zover ik weet, pas in 2018 een dichtbundel rond hem verschenen. De Groningse schrijver/dichter Harry van Velsen(1948) presenteert op 23 januari 2020 in de Dickensroom in het Clockhuys zijn bundel met illustraties:  Hoe woorden bewegen (Van Maaskant Haun,2018). Hans Janssen, de Mondriaan-expert van wat toen nog het Haags Gemeentemuseum heette, schreef de inleiding bij deze gedichtenbundel. Het simpele feit dat Van Velsen in Groningen in de Mondriaanstraat woont, bracht hem op het briljante idee om met Mondriaan in de stad wandelend, of bij hem thuis in gesprek te komen. Zo ontstonden deze 36 gedichten, waarbij de auteur ook veelvuldig c...

Heel recent verschenen er weer twee boeken rond wandelen, bijvoorbeeld het  Met lichte tred  van de cultureel antropoloog Ton Lemaire (Ambo, 252 pag,). In deze naderende wintertijd wil ik een paar voorbeelden bespreken van winterse wandelingen in het Duitse taalgebied uit drie verschillende periodes. Lenz en Buchner Ik ga van start met Jakob Michael Reinhold Lenz(1751 geboren in Letland),van 1770-75 bevriend met Goethe in Straatsburg, daarna in Weimar en Emmendingen. Lenz leidde een moeilijk leven, wat hem ertoe bracht in januari 1778 vanuit Zwitserland via de Vogezen een barre tocht te ondernemen naar dominee Oberlin in de Elzas, in het plaatsje Waldersbach, waar hij tot 8 februari 1779 verbleef. Oberlin (1740-1826) probeerde Lenz zo goed als het ging door deze crisis heen te helpen. Het spannende is dat de schrijver Georg Buchner daarover in 1839 een van de allermooiste verhalen uit de Duitse literatuur publiceerde met de titel: Lenz . Via vrienden kon hi...

Op 13 mei van dit jaar werd herdacht dat vijftig jaar geleden de Stichting Oude Groninger Kerken (SOKG) werd opgericht. Dat betekende dat er een aantal zaken aan de orde waren: nieuwe publicaties, een fietstocht, de preek van de leek, een feestelijke bijeenkomst in de Der Aa-kerken in juni een driedaagse conferentie. De SOKG heeft inmiddels tientallen kerken, kerktorens en kerkhoven in zijn beheer en zorgt voor instandhouding of herbestemming. Per 1 januari treedt de huidige voorzitter, Peter Breukink, af en wordt hij opgevolgd door Patty Wageman, de huidige d irecteur van Museum de Buitenplaats in Eelde. Met name de boeken, die in het kader van het jubileum zijn verschenen, moet ik hier kort vermelden:  De kerk als tijdmachine ,  van Stefan de Keijser en Martin Hillenga  met talrijke tekeningen, een korte geschiedenis vanaf Bonifatius via de beeldenstorm tot de huidige leegloop. Naast de vroegere studie  Alle middeleeuwse kerken-van Harlingen tot Wilhelmsha...

Om het huidige Verenigd Koninkrijk en de aanloop naar Brexit te begrijpen is dit een “must read ” volgens mijn dochter en ik geef haar gelijk. Het Verenigd Koninkrijk is aan het veranderen ;   scheuren komen naar voren binnen families, tussen generaties, binnen progressief en conservatief, tussen steden en platteland ;   dit boek beschrijft onder meer het grote verschil tussen Londen en de andere steden en/of het platteland. Londen bekijkt met enig dédain de rest van het land, de rest van het land heeft aan de andere kant vaak een bepaald wantrouwen ten aanzien van Londen, de regering, the City (het financiële hart van het land) en is de bankencrisis nog niet vergeten. Vooral hoe de financiële sector zich na de crisis weer manifesteert, met dezelfde bonussen en mooie praatjes wekt wantrouwen en verontwaardiging bij de mensen buiten deze cirkel. De bezuinigingen die het land en specifiek “de gewone man “ hard hebben getroffen na de crisis van 2008, de NHS (National Health...

Een zomer in Haren... Als de windrichting goed is, hoor ik in onze zonovergoten tuin de kerkklok van de 12de eeuwse Nicolai- of Dorpskerk slaan. Terwijl ik de uitgebloeide rozen verwijder of uitbundig groeiende takken terugsnoei in onze lusthof, kijk ik af en toe op en kan ik tussen de struiken en bomen precies het haantje op de toren in de zon zien glinsteren. Omdat Haren op de Hondsrug tussen de Hunze en de Drentsche Aa ligt en er vroeger een klein haventje aanwezig was met het oog op het vervoer over deze waterwegen, is het niet verwonderlijk dat onze kerk  800 jaar geleden aan Sint Nicolaas was gewijd. Immers hij werd in heel Europa niet alleen beschouwd als de beschermheilige van kinderen en scholieren, maar ook van zeevarenden en ander scheepsvolk. Geen wonder dat Sinterklaas na aankomst in Haren graag de kinderen ontvangt in deze naar hem vernoemde kerk. Elke zaterdagmiddag galmt de klok om 16uur, als sein dat de zondagsrust nadert. Een kwartier voor...

Blote voeten in het gras De sprietjes kriebelen Protesteren op groene wijze Tussen mijn tenen Een koolwitje vliegt en fladdert Op zoek naar nectar in een bloem Eens een rups en later een cocon Een terugkerend proces zittend in haar genen De lucht is vol van warmte door de zon Vogels duiken in een vlucht Op zoek naar verkoeling Zouden het verenkleed afdoen Als een jas En het even aan een kapstok hangen Stel dat het kon Mijn huid Verkleurd Als een bruid Die bloost bij het zien van haar huwelijksbed De zon is mijn partner Mijn levensgezel  Is ze chagrijnig verdwijnt ze in een wolkendek Dan regent het weerbarstigheid Dan is ze een onuitstaanbare meid Deze zomer was ze in de stemming Onophoudelijk was ze aanwezig Tot vervelends toe We samen in bed doken Uitgeput Voldaan Moe Gré van Lith 3e prijs Poëzie Zomerschrijfwedstrijd